....Als we aanleggen in een baai duiken we het water in. Het is wel even doorbijten, want de zee is in het voorseizoen nog best fris, maar al zwemmend wordt het lekkerder en je koelt er heerlijk van af. Na het smeren weer lekker in de zon....

Zaterdag We hebben de hele dag de tijd om op ons gemakje in te pakken, want we worden pas om 18.30 uur op Schiphol verwacht. Peter rijdt ons naar de vertrekhal van Schiphol. Nadat hij de koffers en ons heeft uitgeladen kunnen we vlot bij balie 25 inchecken. Na het nuttigen van een verse jus d'orange lopen we richting vertrekhal, waar we ontdekken dat het vliegtuig helaas nog niet is gearriveerd. Dat betekent vertraging. Om 21.30 uur zitten we dan toch in de Boeing 727. Er is geen vuiltje aan de lucht, want alles verloopt volgens plan en de Boeing vliegt zelfs nog een beetje harder om zodoende nog 20 minuten van de vliegtijd af te halen.

We landen in Milas, 28 km van Bodrum en krijgen na betaling van 10 euro p.p. een zegel in ons paspoort als visum. Als we buiten komen staat de taxichauffeur al klaar met een bordje 'Flaka'.

Het taxibusje brengt ons na ruim 30 min. rijden veilig bij de Musandira II, die in Bitez ligt. Kapitein Ibrahim Oztaskin heet ons welkom keurig uitgedost in uniform. Dit is overigens de laatste keer,dat hij zo officieel te zien is, want tijdens de zeiltocht is hij gewoon in korte broek met Flaka-tshirt. We waarderen het dat hij ons op dit late uur (03.30 uur) zo vriendelijk te woord staat. Na 2 welkomstdrankjes duiken we in onze hut. Er is een toilet en wastafel met aan de waterkraan een uitschuifbare douche. In de hut is er onder het bed ruimte voor de tas en er is nog een kleine kast. Moe duiken we in onze kajuit en vallen snel in slaap.

Zondag Paul staat om 07.00 uur op om aan boord te gaan. Als ik om 08.15 uur aan tafel ga is iedereen al opgestaan en zit aan de ontbijttafel te praten. We maken kennis met de aanwezigen. Het ontbijt smaakt heerlijk en is overvloedig. Er wordt ons verse komkommer, tomaat (heel zoet) kaas, jam, stokbrood, worst, Nescafe, thee en zelfs omelet voorgeschoteld. We horen van Caroline, Brenda en Desiree, die al een week aan boord zijn, dat we een heerlijk vakantie tegemoet gaan met een kok die heerlijk kan koken. Erg vervelend allemaal! We zwaaien de 2 vertrekkende passagiers uit en nestelen ons aan boord. Er blijken heerlijke matrassen te liggen, die er heel uitnodigend uitzien. De kapitein heeft ons gewaarschuwd om ons toch vooral goed in te smeren. Dat komt goed uit, want Paul is er gek op.

Tussen de middag komt het nieuwe groepje aan. Het blijken 3 jongemannen en 2 jongedames te zijn. De gemiddelde leeftijd wordt lager en de eerste indruk is dat we het treffen met onze medepassagiers. De lunch is ook weer 'toppie' en nu we ontdekken dat er dan ook 'warm' gegeten wordt vragen we ons toch wel af hoe dat de komende dagen 'met de lijn' moet. In de middag komt er meer wind en worden de zeilen gehesen. Het is een prachtig gezicht. Aan de rechterkant zien we Kos opduiken, het Griekse eiland waar we al eerder een aantal vakantiedagen hebben doorgebracht.

Als we aanleggen in een baai duiken we het water in. Het is wel even doorbijten, want de zee is in het voorseizoen nog best fris, maar al zwemmend wordt het lekkerder en je koelt er heerlijk van af. Na het smeren weer lekker in de zon.

Om 16.00 uur roept de kapitein ons en krijgen we allemaal een glaasje champagne en aansluitend 'briefing'. De kapitein wijst ons op de landkaart waar we heen varen en vertelt dat we naar een stille baai varen, waar we 'ruines' kunnen bezoeken. Ook wijst hij ons erop dat we geen papier in het toilet mogen gooien, zuinig moeten zijn met water, alle lichten snel weer uit moeten doen en op blote voeten aan dek moeten lopen. Daarna breng de kapitein ons met een klein motorbootje naar het strand, waar we naar boven lopen en de overblijfselen van een amfitheater en oude nederzetting gaan bekijken. Altijd weer interessant om te bekijken hoe slim ze 400 jaar na Christus al waren.

Rond 20.00 uur nemen we een raki of een glaasje wijn. Om 21.00 uur serveert Cokkie ons weer een lekkere Turkse maaltijd met o.a. pilav en een soort goulash, sla en brood. Lekker! We praten nog gezellig na en zien dan wel dat de bemanning erg moe is en bij nader inzien hebben wij het ook wel gehad na al dat zonnen, luieren, zwemmen en eten. We hopen dat we dit nog even kunnen volhouden. Om 23.30 uur duiken we in ons hutje. Als ik 's nachts een keer wakker word is het pikdonker en ik vraag me af waar ik ben. Er begint iets te dagen als ik merk dat er een lichte deining plaatsvindt. Als ik naast me kijk zie ik de vertrouwde contouren van Paul naast me en draai me dan nog lekker een keertje om en slaap rustig verder.

Maandag Ik schijn toch iets eerder te moeten opstaan, want als ik om 08.30 uur aan tafel verschijn is iedereen al op. Desiree en Berna slapen iedere nacht aan dek. Aangezien het vroeg licht wordt gaan ze daarna vaak de hut in. Soms gaan ze ook heel vroeg al even zwemmen. Na het ontbijt gaan we een stuk varen, eerst op de motor en in de middag verwacht de kapitein meer wind, zodat de zeilen gehesen kunnen worden. Het wordt weer een dag van smeren, zonnen, luieren, lezen en lekker eten. Op vragen welke dag het vandaag is en of er nog iets bijzonders in de wereld is gebeurd, krijg je geen antwoord aangezien niemand het weet. 's Middags om 16.00 uur krijgen we thee met een lekker stuk krokante koek uit de oven met feta en kool erin. Yammi, yammi.

Het anker wordt uitgegooid in een super stille baai, waar we als enige boot liggen. Aan de wal is geen teken van leven. Tijd om te zwemmen en te snorkelen. We zien er echt mooie visjes. 'Waterweelde' in Den Haag zou er blij mee zijn. De kapitein spreekt goed Engels en is erg vriendelijk. Cooky en Ahmed werken ook erg hard. Alles ziet er superschoon uit. We mogen helpen met afdrogen, maar de afwas doen ze zelf. Alles wordt eerst met zeepsop gedaan en daarna keurig afgespoeld. Het toilet en de wastafel worden elke dag schoongemaakt. In de vroege ochtend is de douche ijskoud, maar we hebben ontdekt dat zodra de kapitein op de motor vaart de temperatuur van het water een stuk aangenamer is.

Voor het diner komen de flessen drank op tafel en de bemanning vindt het een uitdaging iedereen zo veel mogelijk raki, en wijn aan te smeren. De passagiers maken er gelukkig niet al te overvloedig gebruik van, zodat het heel gezellig blijft. Op het dek staat er in de hoek een grote kist met water, cola, bier, raki, wijn en pakjes met vruchtensap. Je mag er zo veel uithalen als je wilt.

Het diner bestaat vandaag uit een kippenpoot, salade met knoflook, saus, bietjes en verse komkommer en tomaat. Als toetje komt er een grote pan op tafel, waar een roodachtige vloeistof in zit, wat Cokky cocktail noemt. Er wordt rijkelijk van gedronken. Daarna lossen we met een paar dames nog een puzzel op uit ons puzzelboek en om 24.00 uur gaat iedereen naar zijn matrasje. Welterusten!

Dinsdag Er gaan steeds meer mensen aan dek slapen, maar Paul is sterk en snurkt nog lekker naast mij. Er wordt vanmorgen vroeg al flink gezwommen. Desiree heeft er om 08.30 uur voor het ontbijt al 19 rondjes boot op zitten. Als onze knorrende magen weer gevuld zijn strekken we ons uit op het matrasje. Het is rustig aan boord. Er wordt veel gelezen en de zon wordt weer aanbeden. Paul houdt het bij de schaduw. Nog even een frisse duik in zee en dan vaart de boot af en ook de zeilen worden gehesen. Soms is het windstil, maar soms steekt ineens de wind weer op. De volgende baai wordt bezocht en de lunch wordt geserveerd. Vandaag strikjespasta met rodekool, bietensalade en rundvlees met courgettes. Het is jammer voor de kok, maar het is echt te veel. Inmiddels weten we de namen van onze mede-passagiers: Dennis, Caroline, Berna, Desieree, Geert-Jan, Emily, die in Den Haag heel toevallig bij ons in de buurt woont, Saskia, Carla en Nico.

We varen nu naar een baai, waar we gaan aanleggen om de watervallen te bekijken. De watervallen op zich zijn niet spectaculair, maar het is een leuke wandeling en de omgeving lijkt wel een sprookje. We zien er ook een waterschildpad. Een paar dames gaan het koude water in, want ze hopen er mooier van te worden. Dan brengt het oude busje ons weer naar de boot, waar we een verfrissende douche en een raki nemen.

Daarna gaan we vanaf de loopplank rechtdoor het restaurant in. De kapitein had alles al geregeld. Je kan kiezen tussen kip, lamsvlees of vis. Er zijn zoveel voorgerechten dat het hoofdgerecht er bijna niet meer in gaat. Dan gaat de muziek aan en de Turkse bemanning begint met een Turkse dans. De stemming zit er vlot in en al snel dansen we allemaal mee. Het is erg gezellig en vrolijk gaan we daarna aan boord en duiken de kajuit in voor een verkwikkende nachtrust.

Woensdag Om 08.30 uur zitten we allemaal al weer aan het ontbijt. Vandaag vers stokbrood! Het stapelwoorden is een succes. Nu Caroline het door heeft doet ook Carla een keer mee. Gelukkig kan ik nog steeds winnen, maar dat is vast niet voor lang, want de dames worden steeds slimmer. Daarna volgt het schema van smeren, zonnen, lezen en slapen. Heerlijk! Om 12 uur leggen we aan in het haventje van Datca. Met het motorbootje naar de wal. Ook weer leuk om even door een plaatsje te slenteren. Het valt wel op dat de temperatuur aan land een stuk warmer aanvoelt dan op het water. Paul drinkt een biertje en ik maak gebruik van de mogelijkheid om hier iets te drinken wat we aan boord niet hebben nl. cappuccino. We zien dat de kapitein druk bezig is om voorraad in te slaan en blokken ijs aan boord te brengen. Als we terugkeren staat de lunch al weer klaar. Vandaag mousaka, salade en vers brood. Het smaakt erg lekker. Zo zie je maar hoe makkelijk een mens kan wennen aan 2 x warm eten, zeker als het zo voor je wordt klaargezet.

Inmiddels is de wind flink opgestoken, zoveel wind zelfs dat we niet meer kunnen zeilen en dus op de motor naar een baai varen. Zwemmen! Dit keer is het water koud, dus na een korte duik gelijk warmen in de zon! Om 16.30 uur worden we aan tafel geroepen voor de thee. Het ruikt al weer erg lekker in de keuken. Vandaag verrast Cooky ons met verse saucijzenbroodjes uit de oven. Smullen!

Dan zien we de kapitein met de rubberboot naar de kant varen en horen we dat hij hout gaat sprokkelen voor de barbecue. Het is erg leuk om te zien hoe alles er aan boord aan toe gaat. De 2 bemanningsleden werken hard en de kapitein heeft de wind er flink onder op een goede manier. Als Geert-Jan echter aan hem vraagt of hij gaat zeilen met het risico drinkwater te verliezen zegt hij terecht: 'dat bepaal ik'. Verder doet de bemanning alles om het ons naar de zin te maken. Wij helpen alleen om beurten met afdrogen.

Het hout voor de barbecue komt aan boord en het dek wordt goed nat gemaakt om brand te voorkomen. Rond 21.30 uur gaan we naar het voordek en wordt de kip op het houtvuurtje geroosterd. De kok had de kip al voorgekookt dus al snel kunnen we kluiven. Er zijn ook salades etc. en de raki, het bier en de wijn laat zich goed smaken. Het is een aparte ervaring. Er zijn veel sterren, de maan schijnt met een zilveren kleur op het water en de kapitein wijst ons 'de grote beer' en vertelt over 'the milky way'. Er is nu geen muziek aan, maar iedereen zit zeer geanimeerd te praten. De sfeer is zoals het hoort op zo'n bijzondere avond. Wat later dan gewoonlijk gaan we slapen.

Donderdag Om 06.00 uur starten de motoren al. We varen 2 uur in de noordenwind en die is hard!! In een baai ontbijten we en Corky zorgt voor een lekkere omelet met kaas. Na de briefing varen we verder, dit keer zonder zeilen i.v.m. de harde wind. Caroline en ik doen weer een spelletje stapelwoord. Nu wint zij! We varen naar 'aquarium-bay', zoals de kapitein het noemt. Het is vandaag een lui dagje. In de baai snorkelen we, maar we worden een beetje teleurgesteld want we zien maar een paar vissen. In het begin van de avond wordt het weer lekker rustig op het water en liggen we als enige in de mooie baai. De kapitein gaat dan hout sprokkelen voor de barbecue. Ondertussen maakt Ahmed de boot weer helemaal schoon. Elke dag worden de ramen gelapt en met een krant opgewreven. Ook het dek wordt schoongespoeld.

Inmiddels is er een romance opgebloeid tussen Geert-Jan en Saskia. Zij voelen zich wel prettig op deze loveboat.

Na de thee, de raki en een verfrissende douche gaan we naar het voordek voor de barbecue met allerlei salades. Het is weer erg gezellig. Het gezelschap is inmiddels goed aan elkaar gewend geraakt en er wordt geanimeerd gepraat over b.v. andere reizen. Ook de bemanning en de kapitein zijn erbij. Paul en ik liggen languit op ons buik op een kussen. De kapitein komt er gezellig bij liggen en vertelt over dolfijnen en over zijn boot. Als Paul dan ook nog de 'Grants' uit de tas haalt, dan worden ze dikke maatjes. Met een klein groepje wordt de fles whisky soldaat gemaakt en logisch dat we daarna heerlijk slapen.

Vrijdag We staan vroeg op en een paar van ons gaan snorkelen, omdat we hopen nu meer vis te zien, aangezien het nu nog rustig is. En inderdaad! Je zwemt tussen de scholen vissen door. Fantastisch! Na het ontbijt worden de zeilen weer gehesen. Er staat nog steeds een stevige wind en de boot gaat lekker schuin. We liggen lekker in de zon en genieten van het zeilen en het uitzicht. Als er dan plotseling een touw niet helemaal goed gaat schiet iedereen wakker en de kapitein komt aangerend om het samen met Cokky goed te doen. Op zo'n moment ervaar je pas echt wat een kracht er achter de zeilen staat. Als passagier kan je dan niets doen, alleen maar zorgen dat je niet in de weg staat.

We varen naar Bodrum en hebben daar een uur de tijd om rond te wandelen. Het is erg warm aan land, maar boven de bazaar hangen doeken, zodat we daar lekker in de schaduw lopen. We kopen alleen een krant, want we kunnen de volgende week terug naar Bodrum om alles nog eens rustig te bekijken.

Terug aan boord varen we naar een baai, waar er een lekkere lunch wordt geserveerd. Vandaag gevulde paprika met sla en watermeloen toe. De kapitein kondigt aan dat we na de lunch naar een andere baai zeilen en de zeilen worden inderdaad gehesen, maar helaas de wind is gedraaid naar het zuiden of liever gezegd er is geen zuchtje wind te bekennen. We dobberen een hele tijd in zee zonder vooruit te komen. Wel bewonderen we het geduld van de kapitein, maar dan moet hij uiteindelijk toch de motor aanzetten en de zeilen inhalen, want de wind blijft liggen. Als we de baai invaren zijn we benieuwd naar de ovencreatie van Cokky, want er komen heerlijke luchten uit de kombuis. Als we geroepen worden voor 'the tea' worden we verrast met een chocoladetaart. Dat wordt smullen!

Toen we vanmorgen op de kade terugliepen naar de boot zagen we de kapitein al weer lopen met een plastic tas vol met vis. Hij gaat ze op het trapje van de boot eigenhandig schoonmaken. In de volgende baai duikt de Kapitein met snorkel en duikbril de zee in op zoek naar inktvis. De opbrengst zijn er drie, die eerst door Ahmed om zeep worden geholpen. Daarna slaat de kapitein ze 50 x op een steen omdat ze dan pas mals worden. Even goed wassen in zee en Cokky kan aan de slag! De inktvis wordt in een salade verwerkt en smaakt niet zoals in Holland naar elastiek, maar is lekker. Het diner vindt plaats in de baai van Black Island, een baai waar het lekker rustig is, zodat we onze laatste avond aan boord nog kunnen genieten van de rust. De zeebaars is een delicatesse, maar aangezien er 3 personen geen vis lusten wordt voor hen kip gemaakt. Ze weten niet wat ze missen! Na het eten nog gezellig nakletsen met een drankje erbij. Als de kapitein dan de Turkse cognac op tafel zet, proeven we er een klein beetje van, maar iedereen vindt het toch wel wat te sterk. Dan taaien we af en gaan ontspannen het laatste nachtje slapen in ons hutje, waar gelukkig door de kleine raampjes wel wat frisse nachtwind naar binnen waait. Slaap zacht!

Zaterdag Zoals gewoonlijk is iedereen vandaag weer vroeg op. Na het ontbijt zeilen we richting Bitez. Na verloop van tijd valt de wind weg, dus het laatste stukje wordt met de motor gevaren. De temperaturen zijn hoog. Dus zodra we de baai, die vlakbij Bitez ligt, bereiken springen we allemaal in het verkoelende zeewater. Berna ziet haar kans schoon en duwt Cokky van het trapje af. Hij zint op wraak en Berna is een beetje bang van zijn sterke handen en verstopt zich snel in een hutje. We zien haar vanuit het water zo nu en dan voorzichtig uit een patrijspoortje loeren. Hij zal ongetwijfeld revanche nemen. Dan kan er worden afgerekend met de kapitein. Aangezien iedereen erg tevreden is zal hij ongetwijfeld een ruime fooi ontvangen hebben voor de bemanning. Hierna smullen we van de spaghetti bolognese etc. Nogmaals het water in en Berna wordt nu door Cokky onder water geduwd. Dan breekt het laatste stukje varen aan met de Massandira II !!

Op de motor zetten we koers naar Bitez. Paul en ik blijven aan boord en luisteren naar de voetbalwedstrijd, die vanaf de buren te horen is. Als het spannend wordt horen we over het water als een golf de Turken juichen. Iedereen is gelukkig, als er na de verlenging met 1-0 gewonnen wordt.

Aan boord heerst er verder een enorme bedrijvigheid. Er wordt stroom opgeladen en zoet water ingenomen. Ook sjouwen Ahmed en nog een paar hulpjes enorme blokken ijs binnen, waarmee de koelruimten gevuld worden. Verder helpen we even met het doorgeven van wel 125 flessen drinkwater. Er komt een grote grijns op het gezicht van Ahmed als hij ziet dat we met zijn vieren een doorgeefgroepje vormen op de loopplank.

Dan wordt het tijd voor het innemen van ons dagelijkse portie raki, een praatje en het galgenmaal wordt geserveerd. Aangezien de kapitein vandaag geen vis heeft gevangen wordt het kip met salade. Nu breekt het moment aan dat we afscheid moeten nemen van Berna, Desiree en Caroline. We zwaaien hen met z'n allen uit en Berna pinkt een traantje weg als de taxi-bus wegrijdt. Dan vertrekt Carla en stapt 4 boten verder op een andere boot van Flaka, omdat ze nog een week gaat varen. Komende week vaart de Musandira II niet. De kapitein zal dan naar huis gaan en is blij zn 2 kinderen even te zien, want verder vaart hij tot eind september aan een stuk door. Nu is het onze beurt om de resterende passagiers gedag te zeggen. Zij zullen morgen terugvliegen naar huis en gaan vanavond nog stappen in Bodrum. We worden door de kapitein en Cokky in de Dinky naar de overkant gevaren, waar we aanleggen bij het strandje van hotel Toloman, waar we nog 3 nachten zullen verblijven. Cokky tilt onze reistassen op zijn nek alsof ze niets wegen en sjouwt ze naar de portier. Ze wachten beiden tot de papieren zijn geregeld en als ze zien dat alles in orde is nemen ze hartelijk afscheid van ons. Het voelt alsof we goede vrienden vaarwel zeggen, want zonder omhaal worden we beiden hartelijk gezoend. We hopen elkaar nog eens te ontmoeten!

Hotel Toloman is prima. Alles ziet er schoon uit. Na de kleine hut lijkt de kleine slaapkamer zelfs groot. We zetten de koffertafel op de kast, zodat we wat meer ruimte naast het 2-persoonsbed hebben. Tot genoegen van Paul is er zelfs een airco aanwezig, die hij gelijk bij de portier gaat regelen. Als hij terug komt met de afstandbediening ervan is alles op de kamer in orde en kunnen we nog even een boulevardje pikken. Als we net gezellig slenteren valt de stroom uit en is alles in duisternis gehuld. Niemand raakt in paniek, maar later horen we dat dit hier regelmatig gebeurt. Na 15 min. gaat het licht weer aan.Tijd voor een cappuccino. Daarna terug naar het hotel. En dan na een heerlijke douche, lekker slapen!

Zondag Na een lekkere nachtrust, waar de airco goed zijn werk deed, gaan we pas om 09.00 uur opstaan en douchen. Na een eenvoudig, maar goed ontbijt gaat Paul de Telegraaf lezen en koffie drinken en ik duik er recht tegenover op een zonnebedje met het gezicht onder een parasol, want het is nu al erg warm. Na een uurtje zonnen en een verfrissende duik in zee drink ik met Paul nog een lekkere cappuccino.

Vlakbij de minaret is het busstation van 'de Dolmus'. Dit is een soort grote taxibus, waar 20 personen in kunnen. Het is altijd weer leuk om te zien hoe het plaatselijk vervoer in het vakantieland geregeld is. Onderweg wordt het geld doorgegeven aan de chauffeur, die al rijdend het geld terug geeft. Hij stopt voor iedereen die zijn hand opsteekt totdat de bus vol is en dan geeft hij een teken dat er plaats is in de volgende bus. Ze hebben onderling radiocontact. Er is geen airco, dus de temperaturen lopen aardig op. Hij heeft een aantal vaste klanten, want van de schoolkinderen weet hij precies waar ze eruit willen. Het vervoer is erg goedkoop. Als we aankomen in Bodrum is het eindpunt op een groot plein, waar het gigantisch druk is en waar heel veel busjes staan met op het raam de eindbestemming. Je moet er oppassen, want voor je het weet word je van je sokken gereden. De chauffeurs die wij hadden reden volgens de regels, dus geen gejakker.

In Bodrum slenteren we gezellig rond in de bazaar, waar allerlei koopwaar wordt aangeprezen. De sfeer is hier relaxed en niet zoals in Istanbul te opdringerig. Aangezien we op de boot gewend waren tussen de middag te lunchen gaan onze magen vanzelfsprekend rond die tijd knorren. We lunchen in 'the Garden' een restaurant met uitzicht op het kasteel, de zee en de boten. De garlic mushrooms smaken heerlijk en Paul is blij met zijn tomatensoepje en ik eet een bord vol gezond fruit. We zitten er heerlijk, want het is binnen niet warm en we hebben een mooi uitzicht. Daarna lopen we nog even rond en worden in een klein winkeltje heel aardig geholpen door 2 meisjes die ons wel hun hele voorraad wilden verkopen, want voor je het wist stond je in de kleedkamer en ze wisten je zonder omhaal in een T-shirt te krijgen. We kopen er een paar kleinigheden en dingen natuurlijk af. De Turken houden van Euro's, want je kunt er bijna overal mee betalen. Na ook nog de aankoop elders van een nieuwe omslagdoek wordt het tijd om terug te keren naar het hotel. Paul vindt feilloos de terugweg naar het busstation en vlot keren we terug naar het hotel, waar we op ons eigen kleine terrasje nog wat drinken en een paar telefoontjes plegen.

Het is benauwd en plotseling begint het een beetje te regenen. Gezien de warmte zou het van ons wel wat harder mogen gaan, maar het zet niet echt door en in de verte zien we een paar lichtflitsen. Als het weer droog is gaan we aan de boulevard een cocktail drinken bij een cocktailbarretje. De barkeeper doet erg zijn best om het ons naar de zin te maken. Hij heeft geen tomatensap voor een bloody Mary voor Paul, dus hij maakt voor hem een Pina Colada. Voor mij shaked hij een blue Curacao. Er wordt een bloem opgezet, en een stuk meloen op de rand van het glas gedaan. Tenslotte steekt hij een sterretje in een komkommerplakje en steekt het aan. Proost!

Inmiddels wordt de lucht donkerder en donkerder en ook de zee krijgt een andere kleur. De wind steekt op en we besluiten ergens binnen te eten, want het ziet er wel erg dreigend uit. En dan krijgen de weergoden echt ruzie, want boven de bergen zijn de flitsen van het onweer goed te zien en zorgen voor een mooi schouwspel. De obers zijn niet zo blij, want in no time moeten de grote parasols ingeklapt worden en de mensen naar binnen worden geloodst, want de regen zet nu wel door. Het eten bij Jimmy is redelijk, maar de bediening is erg vriendelijk. Het is inmiddels droog geworden en na een kort wandelingetje over de boulevard duiken we ons bedje in en slapen heerlijk in hotel Toloman.

Maandag Na het ontbijt besluiten we vandaag op advies van onze kapitein naar Gomusluk te gaan. Even douchen en omkleden en dan rijden we eerst met 'de Dolmus' naar Bodrum om daar over te stappen op de bus naar het vissersplaatsje aan de westkust. Daar aangekomen zien we dat de beschrijving 'peaceful' uitstekend past bij de aanblik van dit dorpje. Er zijn allerlei visrestaurantjes aan de haven. Bij een pier spelen kinderen in zee. Er zijn heel weinig toeristen. We slenteren langs de kust en worden aangesproken door een vriendelijke 'propper van Mimosa'. Hij vertelt ons het een en ander over de bezienswaardigheden en hoopt dat we wat willen drinken. Gezien de warmte geen slecht idee. Met een biertje en een jus d'orange voor ons neus onder de rieten overkapping met een beetje zeewind en een mooi uitzicht houden wij het wel een poosje vol. We vermaken ons met de tactiek van de ober om de weinige mensen die hier zijn binnen te praten. Ook verbazen we ons over het aantal personeelsleden die hier rond lopen. Dan strijken er 4 Engelsen naast ons neer en bestellen een scala van vishapjes. Wij kiezen voor een simpele omelet die prima smaakt. Nog een glaasje rose erbij en dan rekenen we af. Het valt ons op dat het hier niet echt goedkoop is, maar wat wil je met zoveel personeel en het gebruik van een superschoon toilet, versierd met bloemen.

Nog een wandelingetje en daarna reizen we terug in een warme bus. We zijn nog net op tijd om bij het hotel in het zoete zwemwater te duiken. Het lijkt wel een badje, zo warm is het water. Nog even genieten van de laatste zonnestralen. Als we horen dat we morgenochtend om 04.30 uur zullen worden opgehaald met de taxi-bus, besluiten we eerst onze reistassen te pakken. Gezien de nieuwe aankopen, wordt het flink stouwen, maar het lukt!

Daarna gaan we naar dezelfde cocktailbar als gisteren voor ons afscheidsdrankje. De barkeeper, die lijkt op Silvester Stallone herkent ons. Voor mij maakt hij vandaag zijn specialiteit en Paul kiest voor de Pina. De barkeeper ziet er mooi uit met zijn witte broek en blauw-wit gebloemde overhemd, dat oplicht in het blacklight. De drankjes smaken heerlijk en hij wenst ons goede reis als we vertrekken naar 'de Sultan' om daar op aanraden van Berna te gaan eten.

Een goed adres, want 'the flamed food' smaakt uitstekend. Het is een prima lopende zaak en we zitten aan de buitenkant aan de boulevard en genieten van de activiteiten van de obers. Naast het verzorgen van het eten maken ze ook druk praatjes met de voorbijgangers. Zo lokken ze toch de nodige mensen binnen. Personen die er eerder gegeten hebben worden als dikke vrienden begroet. De dames worden gezoend en de heren wordt de hand gedrukt. Prachtig om te zien.

Na het eten krijgen we nog een glaasje Amaretto van het huis en met een volle maag lopen we voor de laatste maal langs de boulevard. Naast ons hotel drinken we nog een koffie en een Irish Coffee en dan duiken we redelijk op tijd in bed, want de wekker staat op aflopen om 03.45 uur. Een kort maar krachtig laatste nachtje in Bitez!

Dinsdag Om 03.30 uur worden we vlak voor het aflopen van de wekker al wakker. Nog even rekken en strekken en daarna opstaan, douchen, laatste beetje inpakken en klaar is Kees. Dan lopen we naar de uitgang van het hotel, waar de chauffeur van het Flaka-busje ons al staat op te wachten. Goed geregeld! Vlot brengt hij ons naar de airport, waar we gelijk kunnen inchecken. Precies op tijd vliegen we het luchtruim in. We hebben een prima vlucht en het is helder weer. We maken nog een extra rondje Amsterdam, omdat we moeten wachten met landen. Op de grond blijkt het gigantisch druk te zijn op Schiphol, want we moeten gewoon aansluiten achter een rij andere vliegtuigen. Na enige tijd worden we aangesloten aan de slurf en betreden we ons kikkerlandje weer. De reistassen komen in goede staat van de band af en daarna kopen we een treinkaartje naar Den Haag. We kunnen direct instappen en zonder vertraging bereiken we Den Haag centraal, waar we met een taxi naar ons straatje rijden. We hebben enorm genoten van deze reis naar Turkije, maar het is ook weer gezellig thuis komen en de bloemen op tafel met een kaartje met welkom thuis doen je ook goed.

Wie weet kiezen we nog een keer het ruime sop met Flaka cruising.

Wat is ons opgevallen bij deze zeilreis met Flaka tours langs de Turkse kust en ons verblijf in hetToloman hotel in Bitez?

Het was een zeer ontspannen vakantie.
De bemanning op de boot was super.
Het eten was om te smullen.
De kapitein regelde naast het besturen van de boot nog allerlei andere werkzaamheden.
We hebben geboft met onze mede-passagiers.
Alles was uitstekend geregeld.
De Musandira II werd bijzonder goed schoon gemaakt.
Wat hadden we een prachtig weer.
Vooral de avonden, wanneer de boot eenzaam in een baai lag en wij aan dek waren met de maan op het water en de sterren in de lucht waren bijzonder.
We hebben ontdekt dat we ook heel goed kunnen genieten van een rustige vakantie, zonder krant en t.v.
Hotel Toloman vonden we erg goedkoop, want voor die 90 euro, 3 nachten met 2 personen slapen en ontbijten in een schone 2-pers. kamer met douche en toilet, zwembad, bar en vriendelijke portier, dan mag je niet klagen.
Bovendien was het erg leuk gelegen aan de boulevard met gezellige eettentjes.


Het was weer een vakantoe waar we met heel veel plezier aan zullen terugdenken!!