Laat ik beginnen met te melden dat ik geen “water”mens ben. Ik ben niet geboren aan de kust en heb niks met boten of zwemmen. Toch een vakantie op een zeilboot met vrienden en de kinderen was snel geboekt. Immers de foto’s en reisverhalen zagen er verleidelijk uit.

De ontvangst aan de kade was bijzonder hartelijk; even aan paar formaliteiten afhandelen en hop met bagage en al aan boord van de Kaptan Yarkin. Meteen even alles verkennen en hutten uitproberen: klein maar compleet. Later blijkt dat de hut alleen gebruikt wordt om je kleren op te bergen, je tanden te poetsen en soms te douchen.

Nadat de bemanning zich kort heeft voorgesteld wordt het anker gehesen en de eerste baai opgezocht. Vanaf dat moment is het een aaneenschakeling van gelukzalige momenten:

De uitgestrekte groene, weidse Turkse kust afgewisseld met eilandjes en rotspartijen houden je blik eindeloos vast. Soms wordt je afgeleid doordat de zeilen gehesen worden of overstag gaan. De jongens(=bemanning Jockun en Oktoy) klauteren behendig over het dek om de gasten niet te storen en klimmen in masten om iets “zeilerigs” te doen.

Dan gaat de bel. De kok (Zafer) heeft tussen het zeilen door nog even een uitgebreide lunch voorbereid. Alles vers, alles lokale producten en met liefde klaargemaakt.

Zwemmen doen we regelmatig. Hup zo van het voordek het water in of wat eleganter via het trapje. Wel even oppassen dat je er niet stiekem ingeduwd wordt! Het zoute water spoel je af met een handige buitendouche.

’s Avonds steekt de kapitein regelmatig de BBQ aan die met een handig systeem buiten aan het trapje hangt. Heerlijk verse vis en vlees- groentenspiesjes.

Slapen gebeurt voornamelijk aan dek. Zo met je dekbed en kussen op de aanwezige comfortabele matrassen onder de sterren en de (volle) maan. Af en toe hoor je een vis springen of luister je naar de geluiden van de andere boten. De bemanning slaapt ook meestal buiten en zoekt als laatste een vrij plekje.

Storm hebben we ook meegemaakt; we lagen in een van die prachtige baaitjes samen met heel veel andere boten die een veilig plekje zochten. Bevestigd met dubbele kabels aan wal en het anker diep uitgegooid. ’s Nachts begon het pas echt te stormen, de bemanning heeft die nacht niet veel geslapen. Alles werd keer op keer gecontroleerd en vastgezet. Complimenten voor de kapitein(Ali) die ons veilig de nacht heeft doorgeloosd.

Samengevat een vakantie ervaring die je uniek kan noemen, niet in de laatste plaats door de toewijding en aandacht van de jongens. Een kwijtgeraakte zonnebril wordt zo weer gevonden en het fototoestel ligt altijd weer op de vertrouwde plek.

Een oneindig gevoel van vrijheid en rust. “Eenvoud in luxe en luxe in eenvoud” noemt Cornelis het.

Lof voor het Flaka team want als alles moeiteloos lijkt, dan weet je dat er een geoliede organisatie achter zit.

Uit onderzoek blijkt dat het gelukzalige gevoel tot 2 maanden na de vakantie kan aanhouden. Het risico van een vakantie op een “gullet” van Flaka is, dat je tot 2 maanden heimwee houdt naar het leven op de boot…

Marjan de Bruin

P.s. Neem een aantal van je favoriete Cd's of I-pod mee.